Al-Mustafa International Research Institute AL-MUSTAFA In Contemporary Islamic Thought 0 Preface 1 2019 07 01 A Critique of Current Positions Concerning the Nature of Immaculacy (‘esmat) نقد دیدگاه‌های رایج درباره حقیقت عصمت 161 195 2563 EN Abalfazl Kia-Shemshaki al-Mustafa International University Hayatollah Nateqi PhD Student in Islamic Philosophy, al-Mustafa International University Journal Article 2019 07 08    Most theologians (<em>motekallemān</em>) consider immaculacy (‘<em>esma</em>t) to be a [form of] divine grace (<em>mohebbat-e elāhī</em>) which is bestowed on those who are immaculate (<em>ma’sūm</em>), and they believe that those who are not granted this benefit do not have the ability to attain to this station. Some have considered immaculacy to be a result of [the attainment of] a clear and indubitable knowledge, while others have likened it to an angel which [acts to] preclude the committing of sin. This group of positions concerning immaculacy are subject to serious criticisms: issues such as the relationship between immaculacy and free will, the value of the station of immaculacy, and the differences which obtain between those who have attained to this station and ordinary people, all entail questions which none of the current positions concerning immaculacy is able to provide satisfactory answers to. This article posits that refraining from sin (<em>esmat azgonāh</em>) is a volitive phenomenon and that everyone has the ability [<em>in potentia</em>] to reach this station; but that inerrancy, i.e. the avoidance of error (<em>esmat az khatā va eshtebāh</em>) is an involuntary phenomenon which is a precondition for the station of prophethood and/ or of the station of the imamate. [Thus, this paper posits that] having chosen a given person for the station of prophethood and/ or for the station of the imamate, Almighty God immunizes him from the committing of any and all error in order [to guarantee] that he will not commit [any] error in the explication [and promulgation] of His religion. It is the view of the authors that this is the only position that [is capable of providing] lucid answers to the above-mentioned objections. اغلب متکلمان، عصمت را موهبت الهی ‌دانسته‌اند که به معصوم افاضه شده است و دیگران توان بهره‌گیری از این موهبت را ندارند. برخی آن را ناشی از علم روشن و تردیدناپذیر دانسته، برخی دیگر ملکه‌ای دانسته‌اند که از ارتکاب گناه بازمی‌دارد. به این دسته برداشت‌ها از عصمت، ایراد‌ها و انتقادهای جدی وارد است؛ مسائلی چون ارتباط عصمت و اختیار، ارزشمندی مقام عصمت و تفاوت معصومان با مردم دیگر، پرسش‌هایی را به دنبال دارد که هیچ‌یک از دیدگاه‌های رایج توان پاسخ‌گویی آنها را ندارد. از دید این مقاله، عصمت از گناه امری اختیاری است و هرکس توان رسیدن به این مقام را دارد؛ اما عصمت از خطا و اشتباه، امری غیراختیاری و لازمه مقام نبوت یا امامت است. خداوند پس از انتخاب پیامبر یا امام، او را از خطا نیز مصون می‌دارد تا در بیان دین الهی دچار اشتباه نشود. به نظر نگارنده، این دیدگاه تنها دیدگاهی است که به اشکالات مطرح‌شده پاسخ شفاف دارد. http://alm.journals.miu.ac.ir/article_2563_3c60348a5105d390c80037a19dc71726.pdf